"เฮ้ยๆ มาเร็วไปแล้วนะเฟ้ย" เขาพบกับสาวน้อยจากตระกูลอะคัทสึกิ....อะคัทสึกิฮารุกะนั่นเอง
"เดี๋ยวนะ.....แล้วไอกองกระเป๋านั่นมันอะไร....." เวย์เลอร์พูดพลางชี้ไปที่กระเป๋าใบใหญ่3-4ใบที่อยู่ด้านหลังของเธอ
"ก็.....มาพักชั่วคราวไงล่ะคะ" เธอตอบ
"เยอะขนาดนี้มันไม่ชั่วคราวแล้วเว้ย! บ้านฉันเรียกย้ายเข้าอยู่แล้ว!!!"
"ว่าแต่...บ้านของเซ็นเซย์นี่ใหญ่จังนะคะ ใหญ่กว่าคฤหาสน์แถวบ้านฉันอีก"
"ก็นะ ฉันอยู่ตระกูลชนชั้นสูงนี่....เดี๋ยว เรื่องที่แล้วยังไม่เคลียร์เลย!"
"ส่งเสียงเอะอะอะไรกันนักหนา!!!" มีเสียงๆหนึ่งดังขึ้นจากข้างหลังของเวย์เลอร์
"เฮือก!!!" เวย์เลอร์สีหน้าซีดลง ก่อนจะหันไปหาต้นเสียง
"นั่นใครน่ะ" เสียงนั้นมาจากเด็กสาวผมยาวสีดำ กำลังสวมชุดนอน เธอมีชื่อว่า เวเวียร์ เวอร์วาร์ด (Wewir Verward) เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของเวย์เลอร์ซึ่งอาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน
"ก็...ลูกบ้านอะคัทสึกิที่มาขอเป็นลูกศิษย์ฉันไงเล่า"
"เหรอ........"
"ก็เออดิ"
"ไม่ใช่ว่า ไปลักพาตัวเด็กที่ไหนมานะ"
"นี่เธอ....ไม่เคยเชื่อใจฉันเลยใช่มั้ยเนี่ย!!!"
"ก็เลิกเชื่อใจไปตั้งแต่ไปเจอคอลเล็คชั่นสาวน้อยในห้องแกแล้วล่ะ!!!"
"กะแล้วเชียว! ให้เมดปกปิดความลับไว้มันไม่ใช่ทางที่ปลอดภัยจริงๆด้วยสิ!!!"
"พูดเรื่องอะไรกันอยู่เหรอคะ....คอลเล็คชั่นสาวน้อย?"
"ไม่มีอะไรหรอก แค่เรื่องส่วนตัวนิดๆหน่อยๆเอง......" เวย์เลอร์หันมาพูดกับฮารุกะ
"ก็แค่รสนิยมหื่นๆของเจ้าบ้านี่เอง" เวเวียร์พูดขึ้นมา
"อ้อ ลืมแนะนำไป คนๆนี้คือ เวเวียร์ เวอร์วาร์ด เป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง"
"ฝากตัวด้วย" เวเวียร์พูด
"ฝากตัวด้วยค่ะ!" ฮารุกะพูด
❖❈❖
หลังจากนั้น เวย์เลอร์ก็ได้พาฮารุกะไปที่โรงฝึก
"เอาล่ะ ก่อนอื่นเลย เธอต้องมีดาบก่อน....."
"ดาบ......"
"อย่าบอกว่าเธอไม่ได้เตรียมมาด้วยน่ะ!!" เวย์เลอร์เอามือกุมหัว
"งั้น......ใช้ดาบของฉันไปก่อนละกัน" หลังจากที่พูดจบ เวย์เลอร์ก็ใช้ดาบร่ายเวทย์ ทันได้นั้น ก็มีดาบจำนวนสิบกว่าเล่มปรากฏออกมา
"ว้าวววววววว!!" เมื่อฮารุกะได้เห็นดาบทั้งหมดตรงหน้า เธอก็ต้องตกตะลึง
"น...นี่มัน ดาบของวิลเลี่ยม วอร์เลซ วีรบุรุษของสก็อตแลนด์ แล้ววก็ ตรงนั้นก็คือ ดาบคุซานางิ ดาบของจักรพรรดิญี่ปุ่น ดาบของเซนต์ปีเตอร์ก็มี แล้วก็ตรงนั้น!! ดาบในตำนานกษัตริย์อาเธอร์ เอกซ์คาลิเบอร์ ดาบในศิลา มีแต่ดาบในตำนานทั้งนั้นเลยนี่นา!!!!!" สาวน้อยดวงตาเป็นประกายทันที เมื่อได้เห็นดาบแต่ละเล่มที่ลอยเรียงกันอยู่บนอากาศ
"แต่ว่า....ดาบทั้งหมดนี่เป็นของจริงงั้นเหรอคะ"
"ไม่ใช่หรอก....ดาบทั้งหมดฉันแกะสลักจากไม้ แล้วใช้พลังเวทย์แปลงวัสดูให้เป็นโลหะน่ะ"
"ว้าวววว ถึงจะไม่ใช่ดาบจริง แต่เซ็นเซย์ทำแบบนี้ได้ถือว่าสุดยอดมากค่ะ!!"
"แต่ไม่ใช่ว่าฉันทำเป็นแต่ดาบไม้หรอกนะ" เวย์เลอร์พูดพลางชี้ไปที่ดาบรูปร่างแปลกประหลาดเล่มหนึ่ง
"น...นี่มัน" ฮารุกะจ้องไปที่ดาบทั้งสองเล่มนั้น
"ดาบเล่มนั้นคือเรโซแนนเซอร์ (Resonancer) ดาบแห่งเสียงก้องกังวาล ดาบนี้ฉันตีเองกับมือเลยนะ"
"เซ็นเซย์สุดยอดไปเลย! ตีดาบเองเป็นด้วย!!"
"แต่มันก็ออกจะยากไปหน่อยน่ะ....ฉันเลยไม่อยากทำอีก ตอนนี้ก็ลืมวิธีไปหมดแล้วล่ะ"
"อึก......หนักอ่ะ" ฮารุกะหยิบดาบเล่มนั้นมาถือไว้ แต่เนื่องจากดาบเล่มนั้นทำจากเหล็กของจริง ทำให้ปลายดาบเล่มนั้นหล่นตกลงไปปักกับพื้น
"ให้ตายสิ....ของจริงมันก็ต้องหนักอยู่แล้วล่ะ" เวย์เลอร์พูดพลางหยิบดาบเล่มนั้นขึ้นมาถือ
"ตกลงเธอจะเลือดเล่มนี้สินะ" หลังพูดจบ เวย์เลอร์ก็ร่ายเวทย์ใส่ดาบเล่มนั้น เพื่อให้ฮารุกะสามารถถือดาบได้
"รับไป ฉันร่ายเวทย์ให้ดาบเบาลงแล้ว" เวย์เลอร์โยนดาบให้ ฮารุกะจึงวิ่งไปรับ
"....แต่ก็ยังหนักอยู่ดีอ่ะ"
"เฮ้อ....ลองฝึกไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็ชินเองแหละ" เวย์เลอร์พูดพลางถอนหายใจ
"เฮ้อ....ลองฝึกไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็ชินเองแหละ" เวย์เลอร์พูดพลางถอนหายใจ
❖❈❖
"อะไรกันเนี่ย กำลังฝึกกันอยู่งั้นเหรอ" ขณะที่เวย์เลอร์และฮารุกะกำลังฝึกการประลองดาบอยู่นั้น เวเวียร์ก็เดินเข้ามาในสนามฝึก ทำให้เวย์เลอร์และฮารุกะหยุดการฝึกกลางคันและหันมาหาเธอ
"ว่าแต่เธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะ" เขาถามเวย์เวียร์
"ก็แค่อยากมาทดสอบเจ้าดาบไม้แถวนี้ซักหน่อย อยากรู้ว่าช่วงนี้ฝีมือพัฒนาไปถึงไหนแล้ว"
"เอาจริงดิ"
"เอาจริงสิ" เวเวียร์เริ่มแสยะยิ้ม
"แย่แล้วสิ......" เวย์เลอร์เริ่มกุมขมับ
"เซ็นเซย์...เป็นอะไรงั้นเหรอคะ?"
"ยัยนั่นน่ะ ถึงฝีมือดาบจะสู้ฉันไม่ค่อยได้ก็เถอะ แต่ยัยนั่นถนัดเวทย์ธาตุไฟกับลมสุดๆ ซึ่งธาตุไฟเป็นธาตุที่ฉันตั้งรับได้ยากที่สุดซะด้วย...ถ้าได้ดวลตัวต่อตัวล่ะก็ โอกาสชนะคงได้ไม่เกิน 30% แหงๆ"
"เป็นอะไรไปล่ะ เริ่มกลัวขึ้นมารึไง" เวเวียร์พูดพลางเสกดาบของตนเองออกมา
"คิดว่าฉันเป็นคนแบบไหนกัน....ถ้ามีศึกต่อสู้ ต้องอย่าหนี....นั่นเป็นกฎของตระกูลเวอร์วาร์ดไม่ใช่รึไง" เวย์เลอร์หยิบดาบมาสะมุเนะ และมุรามะสะออกมา
"321 เริ่มได้!!!" เวเวียร์พูดและเริ่มออกตัววิ่งอย่างรวดเร็ว
"ให้ตายสิ! ยังเริ่มเร็วเหมือนเคยเลยนะ!" เวเลอร์ไขว้ดาบไว้แล้วเริ่มร่ายเวทย์ป้องกัน
"กระบวนท่า วิหกอัคคี!!!" เปลวไฟเริ่มลูกโชนขึ้นที่ดาบของเธอ ก่อนมันจะปะทะเข้ากับเวทย์ป้องกันของเวย์เลอร์
ตูมมม!!!
เกิดควันขโมงขึ้นเต็มลานฝึก
"เสร็จฉันล่ะ!!" เวย์เลอร์วิ่งผ่านม่านควันเข้ามาเพื่อจะโจมตีเวเวียร์
"ยังอ่อนหัดเหมือนเดิมเลยนะ" เวเวียร์ใช้ดาบปัดวิถีดาบของเวย์เลอร์ ทำให้เขาพลาดการโจมตีสำคัญไป
"แย่ล่ะสิ!" ควันเริ่มจางลง ทำให้เธอเริ่มเห็นเวย์เลอร์
"ย้าาาาาาากกกก" เวเวียร์พุ่งเข้าฟันเวย์เลอร์ ก่อนที่เขาจะใช้ดาบทั้งสองกันไว้ได้อีกครั้ง
"เพลงดาบวิหคคู่!!" เวย์เลอร์เริ่มร่ายเวทย์โจมตีบ้าง
"หึ! รู้อยู่แล้วหนิ ว่าท่านั้นทำอะไรฉันไม่ได้" เวเวียร์เริ่มร่ายเวทย์อีกครั้ง คราวนี้วงเวทย์เริ่มปรากฏขึ้นรอบตัวทั้งสอง
"ได้โอกาสล่ะ!" เวย์เลอร์หยุดร่ายเวทย์ปัจจุบัน แล้วเริ่มร่ายเวทย์อันใหม่
"ชิ! หลอกกันเรอะ" ถึงเธอจะเริ่มรู้ตัว แต่เธอก็ตั้งรับการโจมตีไม่ทันแล้ว
"วอยด์ เซอร์คัส(Void Circus)!!!" เวย์เลอร์เริ่มใช้ท่าเดียวกับที่เคยใช้กับชายใหญ่มาก่อน แสงสีขาวเริ่มปรากฏขึ้นมา
"เอเลเมนท์ เบรคเกอร์(Element Breaker)!!!!" เมื่อเวเวียร์พูดจบ แสงสีขาวนั่นก็สลายหายไป
"อึก! เวทย์นั้นอีกแล้วเหรอ!" เวย์เลอร์เริ่มไม่สบอารมณ์
"ให้ตายสิ ถ้าฉันร่ายช้ากว่านี้คงแพ้ไปแล้วล่ะ" เวเวียร์เริ่มตั้งท่าที่จะเข้าต่อสู้อีกครั้ง
"เอาไงต่อล่ะ?" เวย์เลอร์พยามตั้งท่าตั้งรับอีกครั้ง
"ประลองดาบทั่วไปดีมั้ยล่ะ" เวเวียร์เริ่มจู่โจมอีกครั้ง
"ก็ได้" เวย์เลอร์ทิ้งดาบมุรามะสะไป แล้วใช้ดาบมาสะมุเนะเข้าต่อสู้
"ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วน่ะเหรอ ว่าฉันเก่งประลองดาบด้านกายภาพมากกว่าเธอน่ะ" ในตอนนี้ ดาบทั้งสองก็ได้ปะทะกันโดยตรงแล้ว
"เอาจริงๆเลยนะ ฉันไม่คาดหวังอะไรจากการดวลดาบแบบธรรมดาพรรณนี้หรอกนะ" เวเวียร์พูด พลางกวัดแกว่งดาบเพื่อป้องกันดาบของเวย์เลอร์ และโจมตีไปด้วย
"แล้วจะทำทำไมล่ะ เพื่อถ่วงเวลาทำอะไรซักอย่างรึไง"
"รอดูเอาเองก็แล้วกัน" เวเวียร์เริ่มถอยออกมา
"คาเอ็น โนะ ทานิ (火炎の谷 หุบเขาแห่งเพลิง)!!!" เวเวียร์เริ่มร่ายเวทย์อีกครั้ง ทันไดนั้น ไฟก็เริ่มลุกโชนในบริเวรรอบๆที่เวย์เลอร์ยืนอยู่
"อะไรกัน! ท่าใหม่ยังงั้นเหรอ!!" เวย์เลอร์ทำท่าจะร่ายเวทย์ใหม่
"ไม่คิดรึไงว่าช่วงว่างๆน่ะ ฉันไม่ได้ฝึกท่าใหม่มาเลย"
"อะไรกัน ร่ายเวทย์ไม่ได้.......ร้อนโว้ยยยยยย!!!" เวย์เลอร์เริ่มลงไปคุกเข่ากับพื้น
"จบแล้วล่ะนะ" เวเวียร์โยนดาบของตนขึ้นไปข้างบน ก่อนมันจะหายไปพร้อมกับเปลวไฟที่อยู่รอบๆตัวของเวย์เลอร์
❖❈❖
หลังจากจบการประลอง เวย์เลอร์ก็ไปนั่งพักที่ข้างลานฝึก ให้ฮารุกะช่วยทำแผลที่เกิดจากเวทย์เล็กๆน้อยๆให้
"ให้ตายสิ....มาตกมเาตายเพราะท่าสุดท้ายท่าเดียวเนี่ยนะ" เวย์เลอร์ทำหน้าหนักใจ
"แต่ถึงอย่างนั้น เซ็นเซย์ก็ยังสุดยอดเหมือนเดิมเลยนะคะ" ฮารุกช่วยพูดให้กำลังใจ
"ว่าแต่......ทำไมตอนเธอใช้เวทย์ใหม่นั้น ทำไมฉันถึงใช้เวทย์ไม่ได้ล่ะ" เวย์เลอร์หันไปหาเวเวียร์ซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกลนัก
"ก็มันเป็นผลติดต่อมาจากเอเลเมนท์ เบรคเกอร์น่ะ แต่ลดวงแคบเหลือแค่จุดที่มีเพลิงขึ้น ก็คือรอบๆตัวนายนั่นแหละ"
"งี้นี่เอง ถ้าใช้เวทย์ให้ถูกจังหวะ จะได้คอมโบโหดๆได้สินะ เป็นความคิดที่น่าสนใจดีนี่" เวย์เลอร์ทำหน้าเหมือนกับคิดอะไรดีๆออก
"แต่ว่า.....ทำไมตอนนั้นเซ็นเซย์ถึงไม่ใช้เวทย์ก่อนล่ะคะ"
"หมายความว่าไง" เวย์เลอร์หันไปหาฮารุกะ
"ก็ตอนที่ใช้ดาบดวลกันซึ่งๆหน้าไงล่ะคะ ถ้าใช้เวทย์ทีเผลอ ก็น่าจะพลิกสถานะการณ์ได้"
"เอิม...เธอยังไม่รู้สินะเวทย์ที่เวเวียร์ใช้ครั้งก่อนน่ะ....." ก่อนที่เวย์เลอร์จะพูดจบ เวเวียร์ก็รีบพูดแทรกซะก่อน
"เอเลเมนท์ เบรคเกอร์(Element Breaker) เป็นเวทย์ที่มีคุณสมบัติคล้ายๆกันกับธาตุวอยด์ แต่ก็ไม่ใช่ ความสามรถของเวทย์นี้น่ะ จะทำให้เวทย์ธาตุอื่นๆในระยะไม่เกิน 20 เมตร เกิดการเสื่อมสลาย และทำให้ทุๆคนในระยะนั้น ไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ ไปในชั่วขณะ ทำให้ในช่วงนั้น จะสามารถโจมตีทางกายภาพตรงๆได้อย่างเดียว ซึ่งนั้นเป็นจุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของเวทย์นั้น เพราะฉันไม่เก่งทางด้านกายภาพ"
"ก็เป็นอย่างที่ว่านั่นแหละ แล้วก็นะ เวทย์นั้นเป็นเวทย์ยูนีค(Unique) ทำให้มีแค่ยัยนั่นคนเดียวเท่านั้นที่ใช้เวทย์นี้ได้"
"เป็นแบบนี้นี่เอง...." ฮารุกะทำท่าครุ่นคิด
"แล้วไอ้ท่าไฟตอนท้ายนั่นล่ะ ช่วยบอกรายละเอียดของมันมาหน่อยสิ"
"เข้าใจแล้วล่ะ แต่ถึงบอกไป ยังไงนายก็เอาชนะเวทย์นี้ไม่ได้อยู่ดี" เวเวียร์เยาะเย้ยเวย์เลอร์
"ก็อาจจะจริงละนะ"
"คาเอ็น โนะ ทานิ (火炎の谷) เป็นเวทย์ไฟ ซึ่งเป็นแบบยูนีคอีกนั่นแหละ โดยปกติแล้วมันทำได้แค่จุดไฟรอบๆเป้าหมายภายในเวลาอันรวดเร็วเท่านั้น แต่อยู่ดีๆ ตอนที่ฉันลองใช้เวทย์นี้ต่อจากเอเลเมนท์ เบรคเกอร์ดู ก็พบว่า มันมีความสามรถของเวทย์ก่อนหน้าติดมาด้วย มันก็เลยเป็นเวทย์โจมตีและซัพพอร์ตได้น่ะ"
"งี้นี่เอง....ดูอเนกประสงค์จังเลยนะ ใช้ได้ทั้งโจมตีและซัพพอร์ตเนี่ย"
"ใช้แล้วล่ะ เวทย์แบบนี้ คนแบบนายคงทำไม่ได้หรอก ฮ้าๆๆๆๆ" เวเวียร์หัวเราะเยาะเวย์เลอร์
"หัวเราะเข้าไป...คอยดูสิ เดี๋ยวฉันจะคิดเวทย์เมพๆ มาชนะเธอให้ได้เลย คอยดูสิ!!"
"ได้อยู่แล้ว แล้วฉันจะตั้งตารอดูก็แล้วกัน"
END ตอนที่2
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น